Wigilia w Hospicjum

Umawiam się z doktor Marią na sobotę, ponieważ będzie u naszych chorych dzieci, u których już dawno nie byłam. Jeszcze do ostatniej chwili zastanawiałam się, czy brać ten dyżur, bo biorąc go, musiałam odłożyć wiele innych spraw na później. No trudno, ludzie ważniejsi. 5:20 pobudka i pedzę do…

" Oto jest dzień, który dał nam Pan..." Na ten właśnie dzień czekaliśmy rok, tzn. od roku czasu snuliśmy plany, jak to zrobić? Choć i tak decyzja ostateczna należy zawsze do Szefa, to musimy być przygotowani na każdą ewentualność.…

Miłość wszystko znosi, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzymaMiłość nigdy nie ustaje.” Rodzinę pani Asi poznałam rok temu. Stało się tak, że zamieszkałam dokładnie naprzeciwko Ich bloku.Niewielu znam ludzi, którzy tak potrafią kochać! Aż miło na Nich patrzeć, bo choć czasem złoszczą się na siebie, to nie mogą bez siebie…

"Minuta po minucie czyńcie wszystko dla miłości i stawajcie się świętymi" Marzenia. Każdy z nas je ma. Jedne ogromne, inne całkiem malutkie. Chciałabym Wam opowiedzieć o kolejnym spełnionym hospicyjnym marzeniu.…

Ludzie hospicjum przychodzą zewsząd i znikąd...

z cudzego zapomnienia, z niepamięci własnych przeżyć,

z pogmatwanego świata.

Krętymi ścieżkami czyjegoś cierpienia

niosą płomyk nadziei, iskierkę radości, blask czuwania...

Ludzie hospicjum miewają chwile zwątpienia

bezmiar ludzkiego bólu przytłacza, smutek pożegnań rani

skłania do ucieczki w nicość...

A potem nastają powroty. Tunelem strachu przed nieznanym,

do ciasnej przestrzeni zaufania,

do rozpływającej się nieskończoności łzy,

do stygnącego ciepła ludzkiej egzystencji.

Ludzie hospicjum nie czują chłodu obecności

w pochyleniu nad odchodzącym bratem

czują oddech wiary we Wszechmogącego.

W torbie życiowych przyzwyczajeń niosą cierpliwość i wyrozumienie

niosą miłość, niosą po prostu siebie...

Grażyna Przybylska-Went

Wigilia w Hospicjum

J szopka2011bn ak każdego roku, w siedzibie naszego Hospicjum przy ul. Wiejskiej 2 wspólnie świętowaliśmy Wigilię Bożego Narodzenia. Przybyli na nią licznie wszyscy pragnący spotkać się przy żłóbku hospicyjnym: chorzy wraz z rodzinami, darczyńcy i przyjaciele Hospicjum oraz wolontariusze; specjalnym gościem był diakon Jurij Siciński SAC z Ukrainy. Wszyscy podzieliliśmy się opłatkiem i złożyliśmy sobie życzenia, aby następnie zasiąść do stołów zastawionych wigilijnymi potrawami. W radosnej atmosferze szybko mijał czas – po wieczerzy śpiewaliśmy wspólnie kolędy, a o północy przy hospicyjnej szopce bożonarodzeniowej została odprawiona Pasterka.